In oktober 2025 had ik de eer om tot de geselecteerde deelnemers van de Stretto International Piano Concerto Competition te behoren, een prestigieus concours voor jonge klassieke pianisten. De eerste ronde had enkele maanden eerder online plaatsgevonden. Nadat ik die met succes had doorlopen, keek ik er enorm naar uit om naar Tel Aviv in Israël te reizen, waar dat jaar de live-rondes werden gehouden.
Vanuit het koude Duitsland naar de dertig graden van Tel Aviv voelde het eerst meer als een zomervakantie dan als een pianoconcours. Maar al snel keerde de werkelijkheid terug: ik bracht het grootste deel van mijn dagen door in het conservatorium, waar ik acht tot tien uur per dag studeerde. Dat was niet altijd eenvoudig, want er waren minder studieruimtes dan deelnemers.
Toen kwam de tweede ronde, waarin iedere pianist een concert speelde met begeleiding op een tweede piano. Ik speelde Beethovens Pianoconcert nr. 3 in c klein. Hier zie je een foto uit die ronde:
Na mijn optreden voelde ik een enorme opluchting en ging ik meteen naar het strand om te zwemmen. Ik was er nog geen twintig minuten toen ik werd gebeld: ik was door naar de finale! Ik was dolblij, al was ik ook een beetje teleurgesteld toen mijn leraar Yossi Reshef erop stond dat ik het strand verliet en terugging naar de studieruimtes.
De volgende dag begonnen de repetities met het orkest. In de finale zouden we het concert niet met een tweede piano, maar met een volledig orkest uitvoeren. En niet zomaar een orkest: het Israel Chamber Orchestra, een van Israëls beste orkesten, dat heeft samengewerkt met grootheden als Mstislav Rostropovitsj, Vladimir Asjkenazi, Isaac Stern en Itzhak Perlman. Hier zie je een foto van de repetitie:
Twee dagen later was het zover: de finale. Mijn optreden stond gepland om negen uur ’s avonds. Helaas had ik een virus opgelopen en had ik koorts en hoofdpijn. Ik overwoog serieus om me terug te trekken, maar nadat ik zo ver was gekomen, wilde ik deze kans niet laten liggen. Ik ging het podium op; de adrenaline gaf me de kracht die ik nodig had en onder leiding van de geweldige dirigent Nitai Rach verliep het optreden goed.
Tijdens de prijsuitreiking de volgende dag voelde ik me bijzonder vereerd om de derde prijs te ontvangen, als enige internationale deelnemer onder de hoogst geplaatste prijswinnaars.
Ik wil maestro Nitai Rach en alle musici van het Israel Chamber Orchestra hartelijk bedanken voor hun geduld en uitzonderlijke muzikaliteit. Mijn diepste dank gaat ook uit naar mijn leraar Yossi Reshef, die me gedurende het hele concours en de voorbereiding met toewijding en aanmoediging heeft gesteund. Ik ben hem daar eindeloos dankbaar voor.